Anasayfa / Hüseyin Şahin / Maraş katliamının yıl dönümü

Maraş katliamının yıl dönümü

 

 

MARAŞ 1 25 Aralık 2008 04.30
Dostlar.
Birçoğumuzun bildiği üzere, 19–25 Aralık 1978 tarihlerinde, Maraş’ta Hitler’i aratmayacak bir katliama imza attı faşistler. Devletin üst organlarında yer tutmuş halk düşmanlarının yönlendirme, idare etmesi ve katılımı ile “taşlar bağlanıp, köpekler salınıvermişti” ortaya. Ağırlıkla Aleviler olmak üzere, her inançtan, her kökenden 500 cıvarında Devrimci, Demokrat, Yurtsever, İlerici ya da tarafsız insan yok edildi 5–6 günde, binlerce yaralı ve talan edilen bir diyar kaldı geriye.
Olaylar, sürekli kanayan ve kapanmayan bir yara açtı insanım diyenlerin yüreğinde.
Suçlular; “bu olayları unutalım, kime faydası var geçmişte olanları hatırlatmanın” diyerek üzerini örtmeye, hafızalardan silmeye çalıştı, Malatya, Sivas, Maraş, Pazarcık, Çorum, Madımak ve nicelerini yıllarca.
Öyle bir duruma geldik ki, birçok katliam mağduru da unutmak için adeta çırpınır oldu. Çocuklarına, torunlarına anlatmaz oldu. Sanki anlatırsam tekrarlanır korkusuydu belki buna sebep.
Ama biz unuttukça da yenilerini sessiz sedasız tezgâhlamaya, yürürlüğe koymaya devam etiler halk düşmanları.
Dostlar.
Bizler de susarsak, sessiz kalırsak, yeni katliamların ardından ağlamakla kalırız sadece. Bunu her zeminde dile getirmeli, olayın tüm detaylarını çocuklarımıza veya bilmeyenlere anlatmalıyız.
Siteye yazan, okuyan dostlar. Hiç olmazsa yıl dönümlerinde bu ve benzeri konularda duygularımızı belirtelim. Yoksa unutulur tarihimiz ve Halk Düşmanı Katliamcılar sureti haktan görünme fırsatını yakalar.
Sevgilerimle

MARAŞ 2 26 Aralık 2008 03.23
Merhaba dostlar.
Siteye pek sık yazmadığımı biliyorsunuz, yazma konusunda tembelliğimi belirtmiştim daha önce.
Ama okumadığım gün yok diyebilirim. Yazılan her yazıdan bir şeyler alırım yazmasam da.
15 Aralık ve 25 Aralık tarihli 2 yazı yazdım üzerimdeki ataleti atıp. Ama yanlış yaptım duygusuna kapılıverdim gelen yanıtlarda.
Sevgili Mamo Baran abim, gündemde Maraş Katliamının Yıldönümü olması nedeniyle yazılmış duyguları; “Maraş katliamını, tarihi olarak Kızılbaş katliamından ermeni soykırımına, Koçgiri katliamından Sivas, Çorum, Malatya, 1 mayıs 1977 ve yine Sivas Madımak katliamına kadar aynı zihniyetin gerçekleştirdiğini…….. aynı zihniyetle günümüzde de Kürt katliamlarının gerçekleştirildiğini…” daha da genelleştirerek yanıtladı.
Doğrudur Mamo ağabey, aynı zihniyet gerçekleştirdi. Ama o yazı Maraş Katliamının yıldönümü nedeniyle kaleme alındı, bir genel değerlendirme olmadığı için diğer konulara değinilmedi. Bu durum yazımın eksikliği olsun.
Sevgili Murat Özkan, olumlu bir yaklaşımla, bu tür gündemlerin nasıl daha iyi tartışılabileceği hakkında görüşlerini paylaşmış. Doğrudur gündem bir şekliyle yayınlanıp duyguların siteye yazılması sağlanabilirdi. Bu eksiklikte de payım var.
Murat Özkan yazısında “çocuklarımıza tüm detayları ile anlatalım” dediğim şeylere de değinmiş. Ben kısaca belirtmiştim, yazının gidişat ve amacı gereği. Böylece bu eksikliğim kısmen giderilmiş oldu bir dostumca.
Sevgili Mustafa Akyar’ ın yazılarında kullandığı farklı yazım üslubu hep hoşuma gitmiştir. Fakat bu günkü yazısına girişi (bilemiyorum bana mı denk geldi) öncekilerin tersine bir yaklaşım gibi geldi bana.
“Yazıyı okuyunca ürktüm.
Kendimi de suçlanmış hissettim.”
İlk defa karşılaşmış olamaz Maraş Katliamı yazılarıyla. O halde neden ürksün diye düşündüm. Sonrasına baktım.
““Bunu her zeminde dile getirmeli, olayın tüm detaylarını çocuklarımıza veya bilmeyenlere anlatmalıyız.”

Düşünülerek mi söylendi bu söz? Yoksa duygusal bir ortamda düşünülmeden mi söylendi bilmem ama bildiğim bir şey var, o da Maraş katliamının detaylarını çocuklarımıza anlatmak, onları da canavarlaştırmaktan başka bir işe yaramaz.”
Düşünülerek söylendi o duygular sevgili Mustafa ağabeyim. Zaten sık yazamayışımın nedenlerinden biri çok düşünüp bir türlü yazacağım kıvamda üretemememdi yazıları. İlk aklıma geleni yazabilme alışkanlığı edinemedim.
Aynı cümleleri kullanmayacağım tabi ki. Ama Maraş Katliamının detaylarını anlatmaktan, “bıçağın vücuda girişini ya da benzin dökülüp yakılışın, gözlerin oyuluşu. ..vb” gibi detayları çıkardığını düşünür gibi oldum, bu kez ben ürktüm.
Yok, ağabeyciğim ben o detaylardan bahsetmiyorum. Ben oğluma bu ve diğer vahşetlerin Neden meydana geldiği ile ilgili detayları anlatıyorum, kanın nasıl damladığını değil. Kastettiğimde bu. Ama demek ki daha çok düşünmeliyim yazmadan önce, yine de eksiklerim, yanlış anlamalara yol açan sözlerim olabiliyor.
Sevgili dostlar. Amacım hiçbir zaman dostlarımı kırmak, incitmek, suçlamak olmadı.
Sadece atlandığını düşündüğüm bir konuyu gündeme taşımaktı yaptığım.
Mitingde ise, hiçbir şey yapmamaktansa çıkıp bağırdık sokaklarda. Belki çok şeyleri değiştiremedik ama hatırlattık unutturulmak istenilen bir şeyleri unutanlara. Birkaç günlükte olsa Adana da gündem belirlendi.
Herkese sevgilerimle.

ilginizi çekermi ?

ALEVİ BEKTAŞİ FEDERASYONU´NUN BÜTÇE´DEN PARA TALEP ETMESİ ÜZERİNE HATIRLATMA

ALEVİ  BEKTAŞİ  FEDERASYONU´NUN  BÜTÇE´DEN PARA  TALEP ETMESİ  ÜZERİNE  HATIRLATMA DOGRU ÖNDERLİK BASARININ ANAHTARIDIR Alevilik ve …

Bir Cevap Yazın