Anasayfa / İnci Kaya / HAYATTAKI BOŞLUK

HAYATTAKI BOŞLUK

HAYATTAKI BOŞLUK

Bazen insanın içinde koca boşluklar oluşur. Doldurulması imkansızdır. Ne yapsanız ne etseniz kar etmez. Hayat size öyle bir oyun oynar ki ne yerini zamanını ne de kurallarını siz belirlersiniz. Hem de en adil olmayan tarafı siz istemesenizde sizi zorla oyuna dahil eder. Oynaması çok zordur ve çok acıdır. Kızarsınız, ağlarsınız, sorgularsınız ve hatta adalet ararsınız ama hiç biri olmaz ve bir çıkış bulamazsınız. Eliniz böğrünüzde öylece kalakalırsınız.

Ben hayatımın en büyuük boşluğunu yaşıyorum şu anda. Ne yapacağımı ve duruma nasıl müdahale edeceğimi bilemiyorum. Baba kavramı benim dünyamın en anlamlı, içeriği en dopdolu kavramıdır. Baba derken yüreğimden gelen duygu bambaşka. Onu algılayışım, verdiğim değer, paylaşımlarımız hiç birşeye benzemiyor. Babam benim hayatımın çok farklı ve önemli bir yerinde duruyor. O’nunla paylaşımlarım benim bugünkü kişiliğimde çok belirleyici bir yere sahip.

Bilirsiniz kadın hayatında belli kavramlar biraz da toplumsal anlayışlarla zorunlu yerlerde dururlar. Baba, koca, abi gibi. Bu kavramlar ve kişiler kadının hayatında çok önemli roller oynarlar ama maalesef çoğu zaman değer yargıları nezdinde bu şahıslar genelde birer hesap sorucudurlar. Oysa ki özünde özellikle babanın bir kız çocuğunun hayatında ki duruşu o kız çocuğunun gelişiminde çok önemli bir etkendir ve modeldir. Çünkü ileride erkekler evlenecekleri kadında çoğu zaman annelerini ararlar, ona benzeyen kadını eş olarak seçmek isterler. Kızlarsa baba karakterini ararlar erkekte. Ve böyle bir erkeğe aşık olurlar. Bunun altında yatan neden özünde paylaşım olmuşsa babaya verilen değer ve kendisini güvende hissetme duygusudur.

Babam benim için çok farklı bir yerde duruyor demiştim. Onunla geçirdiklerim, paylaşımlarım, O’nun bana verdiği karşılıksız ve sonsuz sevgisi  benim bugün kendime olan güvenimde hayattaki duruşumda çok büyük bir etkiye sahiptir. Babamın okuma yazması yoktu. Topluma müdahale edecek duruşlarıda olmadı ama hayattan pratikte edindiği tecrübeler onu olgunlaştırmıştı ve duruşunu belirlemişti. Fedakardı babam, alçakgönüllüydü, kimseyi kırmazdı, üzmezdi. Elinden geldiğince herkesin özelliklede çocuklarının gönlünü hoş tuttu. Fazlasını hiç istemedi, saygılıydı çocuktan büyüğe. Çocuklarına sonsuz sevgisini verdi ve her zaman bir arada olmamızı öğütledi.

Babam şimdi aramızda değil, çok zamansız gitti. Hayat hiçte adil değil. Evet şu an içimde koca bir boşluk var. Babasızlık çok zormuş. Buna nasıl alışırım bilmiyorum ama bildiğim tek şey onu korkunç seviyorum ve asla yüreğimden çıkmayacak. Ondan öğrendiklerim benim her zaman klavuzum olacak. Bu gün bu yazıda bunları paylaşırken şunu söylemek istedim. Sevdiklerimize karşı hiç birşeyi ertelemeyelim sonra çok geç oluyor. Benim yapmak istediğim çok şeyler vardı babamla ama olmadı.

Sağol babam bana verdiğin herşey için özelliklede sonsuz sevgin ve güvenin  için sağol. Her zaman yüreğimin bir köşesinde ben yaşadıkça varolacaksın. Seni çok seviyorum.

Alır götürürler senden
Hemde hiç sormadan
Bırakırlar seni öylece bomboş
Alış derler, alışmalısın derler
Dayatırlar hiç sorgusuz.

Yüreğe sorarsın anlamaz
Dinlemez olur seni.
Neden böyledir hayat der
Neden böyle adalaetsiz böyle acımasızdır.
Bulamazsın bir cevap
Kalırsın öylece kendinle
Kalırsın öylece boşlukla….

ilginizi çekermi ?

DİN DERSİ ÜZERİNE

DİN DERSİ ÜZERİNE Sitede din dersi üzerine  yürütülen tartışmayı önemsiyorum. Bende kendimce görüşlerimi yazmak ve  …

Bir Cevap Yazın