Anasayfa / İsmail Sarıtaş / BENDE ORADAYDIM

BENDE ORADAYDIM

O sabah günese yansimisti hüzün.
Toprak *** yavas yavas uyandiginda,
Islak bir mendil gibi cig düsmüstü bagrina.
Yollarda, matem havasinda  akin akin yolcular.
Karanligin bagrina hancerlerini saplamak icin omuz omuzaydilar.
Hic bir sey durduramazdi, hic bir sey  dindiremezdi acilarini.
Yaralarini kendileri sardilar, merhemleri göz yaslariydi .Oteli gördüklerinde, agitlarina ve  göz yaslarina isyan karisti.

Haykiriyorlardi !!!!!!…

Hani nerdeydiler ?  2 Temmuz 93 te bir avuc insani otelde kistirip yakanlar. Simdi gelsinlerdi ! Yüzbinler sel olmustu , postahanenin bayirindan Madimak´a akiyordu, yiginlar.

Madimagin kapisi dar, gecit vermiyor.Bir karanfil uzattim , biri daha , digeride uzatti. Kirmizi Karanfillerimiz kirmizi bir göl oldu.33 Karanfil oldular.Icerde analar , bacilar, amcalar , dayilar türkü yakiyor.Sigmiyor iceriye insanlar.Kapisinda aglastik, hep beraber.

Biri , Hasret tam surda yatiyordu diyor upuzun , digeri agliyordu. Biri, Akarsu yasasaydi simdi bir agit daha yaziyordu, Asim hoca bir kitap daha yazmisti, Asaf hanceresinden bagiriyordu, Metin Altiok bir siir kitabi daha dizmisti serisine , gencler simdi semah dönüyordu diyor, digeri agliyordu sümügünü cekerek.

O anda ne Inegöl , ne Dörtyol da olusan yangin bir alev topu gibi ülkenin dört bir yanini sarmisti, ne 12 Eylül fasistlerinin yaptigi anayasanin 15. maddesi, ne refarandum vardi akillarda.Ne de Timsah gözyaslari döken basbakan….

Yüzbinlerin tek bir agizdan “Madimagin hesabini soracagiz, Madimak bir gün Müze olacak “haykirisi vardi. Sivas´in dört yanindan duyuluyordu….

O günde bugünki gibi, Anadolu´nun her sehri sadece Türk olsun , sadece Sünni olsun diye yakilmisti insanlar.O günde bugünki gibi, Kör bir milliyetciligin, bagnaz bir mezhepciligin , sömürü ve zulüm düzeninin muhalif  hic bir kisiye tahammulü yoktu.Bugün de……

Pirsultanlar, Asik Veysel´ler, Asik Ali Izzet´ler, Akarsular, Feyzullah Cinar´lar yetistiren o topraklar simdi karanligin pencesinde , alnina kara leke gibi yapismis, tarihteki yerini bir kere daha Madimak katliami ile anilan karanlik sayfalara birakmisti.

Tarihte öyle olaylar, katliamlar varki , yüzlerce yil dahi gecse unutulmuyor, unutulmayacak !

2 Temmuz 2010 da yüzbinler yürüdü , bende oradaydim.Bu sene ilk defa iznimi o tarihe denk getirdim.Ve ilk defa bizim köyden 5 araba dolusu insan katildik.Katilanlarin  cogu 70 lerden politik gidasini almis arkadaslardi. Kendi aramizda gülüstük…Yine bizlerdik yollarda….Dayli´dan , Topardic´tan, Kürkcü´den, Tekke´den akin akin insanlarda  gelmisti.Trenle, dolmusla, otobüsle.Bir kisim insanlar, sanki hic Sivas´tan alisveris yapmiyorlarmis gibi, yüzbinlerce insan Sivas´in yobazina paranizi verdiniz geldiniz diye karsiladi bizi.Yobazlarda katilim az olsun diye ugrasiyordu , bizimkilerde.

Alevi acilimcisi bakan da oradaydi , polis daha dikkatli ve hosgörülü idi.Gerek bakan, gerekse CHP milletvekilleri yüzbinlerin haykisindan cekindikleri icin yüz kisiyle TV lere poz verip gitmislerdi.

2 Temmuz yürüyüsünün üstünden bir ay gecti ve ben bu yaziyi kaleme aldim.Izinden dönüsün ilk yazisi ve gecikmeli bir yazi.Haftaya baska yazilarda bulusmak üzere.

Saygilarimla.

ilginizi çekermi ?

UMUT !

Ninesinin” kalk köcek öglen oldu” demesiyle uyandi.Ogün cani  erken kalkip, kuzulari otlatmaya gitmek istemiyordu.Evin kuzu …

Bir Cevap Yazın